Czosnek i hrabina
Niechęć hrabin do czosnku ujawnia nawet najbardziej demokratyczna hrabina Hongkong vel Grypa.
Kiedy pytam starszych panów i młodsze panie w starszym wieku, jak to robią, że grypa ich omija, wyznają dyskretnie, że to na pewno czosnek. On ją zabija! Jak to miło, gdy można jeszcze w coś wierzyć tak bezgranicznie. Zresztą... Kto wie? Może mają rację? Sama znam kilkanaście osób, wokół których wszyscy chorują, a oni, parując zapachami czosnkowymi, chodzą zdrowi, cali i pielęgnują zagrypionych.
Czosnkowe aromaty
O tym, że czosnek ma właściwości dezynfekujące, pisano, a raczej wyryto już około 4500 lat temu na piramidzie w Gizeh. Czosnek otrzymywali ci, którzy budowali piramidy, aby „mieli serce i odwagę" do pracy oraz by „strzegł ich przed chorobami". Że czosnek dodaje zapału do pracy, wierzono bardzo długo. Jeszcze w średniowieczu dawano go żniwiarzom (zmacerowany z pitnym miodem lub winem), a od czasów rzymskich do dziś karmi się czosnkiem koguty, przygotowując je do walki. Właściwości dezynfekujące i... zabójcze — nie tylko dla rozmaitych drobnoustrojów, ale i dla niektórych owadów i robaków — nauka zbadała i potwierdziła.
Po Francji krąży taka historyjka: Było to w 1726 r. w Marsylii. Epidemia (dżuma, grypa?) wyludniła miasto, ale wzbogaciła nieprawdopodobnie czterech znanych złodziei (protoplastów późniejszych magnackich rodów). Złodziejaszków nie czepiała się choroba. Oni zapijali się winem ma-cerowanym z czosnkiem i... kradli dalej.
Arabowie jadają mnóstwo czosnku, wierząc, że uodparnia ich na wszelkie trucizny i zatrucia, a na pustyni chroni przed pragnieniem.
Dalsza część artykułu:
1,
2,
3,
4,
5,
6